نویسنده: مجاهد
مرکزیت بهائیت در حیفا توصیه کرده است که در ایران به دلیل حاکمیت نظام اسلامی و وجود شرایط خاص ، طرح روحی از سن 16 سالگی آغاز شود و کودکان بهائی از سن 12 تا 15 سالگی و در صورت امکان به همراه بزرگترهایشان با هدف فریبکاری به کارهای خیریه و عام المنفعه نظیر عیادت از بیماران در بیمارستان ها ، نظافت پارک های محل و معابر کوهستانی ، مراجعه به آسایشگاه سالمندان و کمک به سالخوردگان بپردازند. در اردیبهشت 1383 بخشی از طرح روحی که مربوط به آموزش راهنمایان و مبلغان بود ، به پایان رسید و تعدادی راهنما یا "تیوتر" آماده فعالیت شدند. به همین سبب و بنا به دستور بیت العدل حیفا ، حرکت و هجوم تبلیغاتی بهائیان به بیرون و به سمت جوامع غیر بهائی آغاز شد.
در همین زمان خانجانی ، عضو برجسته و منشی محفل ملی بهائیان ایران ، طی ابلاغیه ای رسمی به کلیه بهائیان ایران تأکید کرد که: " ما نبایستی فقط به دوستانی اکتفا کنیم که از قبل در زمره دوستان درآمده اند ، زیرا این امر به علت محدود بودن دایره این دوستی ها ، ناچاراً به تدریج اقدامات ما را محدود و متوقف خواهد نمود و بایستی با طرح دوستی ها و صمیمیت های جدید و پس از حصول اطمینان از طریق معاشرت های خانوادگی و گفتگوهای هدفمند، دایره دوستان مطمئن خود را مرتباً اتساع ببخشیم تا امکان لازم برای یافتن نفوس مستعده فراهم گردد."
این ابلاغیه محفل ملی بهائیان ایران ، عملاً به بیرون این فرقه دستور می دهد که از طریق نفوذ در خانواده های ایرانی و همکاران اداری و دوستان و همسایه گان از رهگذر تبلیغات وسیع و مستمر ، بر دامنه و تعداد بهائیان مقیم ایران بیفزایند.
پس از ابلاغ پیام 26 نوامبر 2003 بیت العدل حیفا به بهائیان ایران، مؤسسات آموزشی بهائیت به کار تربیت راهنمایان بهایی سرعت بخشیدند . به طوری که هم اکنون بنا به گفته بهائیان تعداد راهنمایان و مبلغان بهائی به ده هزار نفر می رسد و این خود زنگ خطری است که مسئولان فرهنگی و عقیدتی جمهوری اسلامی موضوع برخورد با بهائیان را در دایره تساهل و تسامح نیندازند، زیرا دشمن بیدار و هوشیار در کمین شکار جوانان ما نشسته است. محفل ملی بهائیان ایران، که نزد بهائیان به عنوان "یاران ایران" شناخته می شوند، اصرار دارد تا جامعه بهائیت ایران با مظلوم نمایی توجه جهانیان را به وضع خود معطوف دارند. پیروان فرقه بهائیت بر اساس طرح روحی آویختن به حربه های دروغین را نیز جایز می شمارند. از جمله یکی از اعضای محفل ملی بهائیت ایران با تکیه بر دستور العمل بیت العدل مبنی بر اینکه باید با افراد غیر بهائی ارتباط برقرار کرد، نفوذ در جوامع روستایی و کوچک را زیر این پوشش که ما بهداشت یار هستیم و یا به عنوان مسئول برای خدمت به شما آمده ایم ، به هر وسیله ای برای شناسایی افراد مستعد و جذب آنها به بهائیت اقدام می کنند:" اگر فرضاً دوستان ایده هایی را بیان می دارند مانند اینکه بهداشت یار هستیم و ...اینها هدف نیستند، بلکه محملی است برای شناسایی افراد مستعد و اینکه آنها را وارد پروسه مؤسسه آموزشی و تبلیغاتی روحی نماییم."
او بهره برداری از دوستان دوران مدرسه ، مهاجران فقیر افغانی ، کمک مالی به خانواده های مستمند و ایجاد کلاسهای آشپزی و هنری ، رفت و آمد به کتابخانه ها و سمینارهایی که در فرهنگسراها برگزار می شود ، وسیله ای برای ایجاد ارتباط مخفی و سپس تبلیغ بهائیت می داند.
بر اساس برنامه طرح روحی ، هر خانواده بهائی در ایران باید چند راهنما داشته باشد تا بتوانند با خانواده های غیر بهایی مرتبط شوند و با این توصیف در هر نقطه ای که یک یا چند خانواده بهایی وجود دارد ، خانواده های مسلمان و غیر بهایی باید در معرض تهدیدات ناشی از تبلیغات بهائیان قرار داشته باشند.
مؤسسه روحی عنوان اصطلاح "همراه" را برای تمامی افرادی که در دوره های مؤسسه شرکت می نمایند ، صرف نظر از محل سکونتشان ، خواه دانشجو و یا معلم باشند استفاده می نماید. این همراهان فی الواقع همکار یکدیگرند، چونکه همه در هدف مؤسسه که استفاده از این دوره ها به جهت به اصطلاح خدمت به امرالله و رفاه و آسایش بشریت است سهیم و شریکند. در هر گروه یک نفر به عنوان "تیوتر" یا راهنما می باشد که دارای تجربه بیشتری است و بقیه اعضاء عبارتند از " همراهانی" که در مسیر تعلیم خود در این دوره از او کمک می گیرند. البته همه همراهان به خوبی می دانند که این جریان تعلیمی دو جانبه است. هر یک از همراهان خود مسئولیت فراگیری را به عهده می گیرد و راهنما تسهیل گر این جریان تعلیمی می باشد.
برای مطالعه دروس روحی ، همراهان که شامل مبتدیان هم می شوند باید سه مرحله از احاطه و درک را طی نمایند:
مرحله اول: فهم کلی و اساسی معانی کلمات و جملات نصوص مبارکه است که محور مطالعه در این دوره ها می باشد.
مرحله دوم: فهم و ادراک با به کار بستن و تطبیق بعضی از مفاهیم نصوص بهائی در زندگی روزانه مرتبط است.
مرحله سوم از فهم و ادراک ، همراهان باید درباره نحوه اجرای مفاهیم نصوص بهائی در موقعیتهایی که هیچ ارتباط مستقیم و واضحی با موضوع نص ندارد ، تفکر و تعمّق نمایند.
پایان قسمت دوم
با تشکر از توجه شما
