نویسنده: رنگین کمان
با ظهور حضرت مهدی (ع) علوم گسترش می یابد ، از امام صادق (ع) روایت شده که فرمودند:
" علم بیست و هفت حرف است و تمام آنچه پیامبران برای مردم آورده اند دو حرف بوده است . مردم تا زمان حاضر بیش از این دو حرف را در نیافته اند. اما چون قائم ما قیام کند ، بیست و پنج حرف دیگر را آشکار سازد و آنها را در میان مردم بپراکند و دو حرف گذشته را نیز بدانها بیفزاید ؛ بدین ترتیب تمام بیست و هفت حرف علم گسترش می یابد."(بحارالانوار- ج52- ص336)
روایت بالا را بهاء الله در کتاب ایقان آورده است:
" از صادق بن محمّد وارد شده که فرمود: "العِلْمُ سَبْعَةٌ وَ عِشرُونَ حَرفاً. فَجَميعُ ما جاءَت بِهِ الرُّسُلُ حَرفانِ و لَم يَعرِفِ النّاسُ حَتَّی اليَومَ غَيرَ الْحَرفَينِ. فإذا قامَ قائمُنا اَخْرَجَ الخَمسَةَ وَ العِشْرينَ حَرفاً. حال ملاحظه فرمائيد که علم را بيست و هفت حرف معيّن فرموده و جميع انبياء از آدم الی خاتم دو حرف آن را بيان فرمودهاند و بر اين دو حرف مبعوث شدهاند و می فرمايد: قائم ظاهر می فرمايد جميع اين بيست و پنج حرف را."(کتاب ایقان – صفحات 161 و 162)
لازم به ذکر است که این روایت در کتب مائده آسمانی – جلد پنجم- صفحه ٩٨ و توقيعات مباركه (۱۹۲۷-۱۹۳۹)- صفحه ۲۵۵ و بدائع الآثار - جلد ۱ - صفحه ۱۲۲ و قاموس مختصر ايقان - صفحه ۱۹۴ نیز آمده است .
این در حالی است که میرزا علی محمد باب در توبه نامه اش بیان کرده:
"فداک روحی الحمدالله کما هو اهله و مستحقه که ظهورات فضل و رحمت خود را در هر حال بر کافه عباد خود شامل گردانیده . بحمدالله ثم حمداً له که مثل آن حضرت را ینبوع رٲفت و رحمت خود فرموده که به ظهور عطوفتش عفو از بندگان و تستر بر مجرمان و ترحم بر یاغیان فرموده شهدالله من عنده که این بنده ضعیف را قصدی نیست که بر خلاف رضای خداوند عالم و اهل ولایت او باشد اگر چه به نفسه وجودم ذنب صرف است ولی قلبم موفق به توحید خداوند جل ذکره و نبوت رسول او و ولایت اهل ولایت او است. و لسانم مقر بر کل ما نزل من عندالله است. امید رحمت او را دارم و مطلقاً خلاف رضای حق را نخواسته ام و اگر کلماتی که خلاف رضای او بوده از قلم جاری شده ٬غرضم عصیان نبوده و در هر حال مستغفر و تائبم حضرت او را و این بنده را مطلق علمی نیست که منوط به ادعائی باشد استغفرالله ربّی و أتوب ٳلیه من أن ینسب إلی امر و بعضی مناجات و کلمات که از لسان جاری شده دلیلش بر هیچ امری نیست و مدعی نیابت خاصه حضرت حجة الله (ع) را محض ادعای مبطل و این بنده را چنین ادعائی نبوده و نه ادعای دیگر. مستدعی از الطاف حضرت شاهنشاهی و آن حضرت چنان است که این دعاگو را به الطاف و عنایات بساط رٲفت و رحمت خود سرافرازفرمایند والسلام."
(کتاب کشف الغطاء- ابوالفضل گلپایگانی- صفحات 204 و 205)
همانطور که مشخص است ، ایشان در توبه نامه به صراحت ادعا می کند فاقد چنین علمی است که مستوجب ادعایی باشد.
میرزا علی محمد باب نه تنها علم جدیدی نیاورد بلکه از زبان عربی هم آگاهی نداشته و غلطها و اشتباهات زیادی در آثار و بیاناتش یافت می شود. خلاصه کلام اینکه او با اینگونه علوم آشنایی نداشته است.
میرزا علی محمد باب حتی دستور می دهد که کلیه ی کتب علمی جهان در هر رشته به کلی از بین برده شود ، جز کتبی که در ترویج امر او بنویسند.(کتاب بیان فارسی- صفحه 198)
همچنین در کیش باب درس خواندن و درس دادن در هر رشته و علمی تحریم گردیده بود، مگر آنچه خود باب نوشته یا در ترویج امر بابیت بنویسد.(کتاب بیان فارسی- صفحه 130)
با توجه به مطالب بالا نتیجه می گیریم که میرزا علی محمد باب دقیقاً بر خلاف روایت عمل کرد و با علم و دانش هم مخالفت نمود، لذا ایشان نمی توانند امام زمان (عج) باشند.
با تشکر از توجه شما
